Tradycja sporządzania miodów pitnych na terenie Polski sięga czasów pogańskich, ale pierwsze wzmianki na ten temat znajdujemy dopiero w biografii świętego Ottona, z której dowiadujemy się, że w XII wieku Lechici pomorscy "nie dbali o wino, mając w  piwie i miodzie tak wyborne napoje". Trudno się dziwić, że Polacy nie produkowali wina, jeśli klimat, który na przestrzeni lat niewiele się zmienił, uniemożliwiał hodowanie winnej latorośli.

Prawdopodobnie pierwsze miody pitne daleko odbiegały smakiem od dzisiejszych. Najczęściej były to trunki wytrawne, podczas gdy dziś są słodkie, a nawet bardzo słodkie. Aleksander Bruckner informuje, że niektóre dokumenty średniowieczne z XII i XIII wieku mówią o uprawie winorośli na terenach Polski, z kolei Jan Długosz twierdzi, że uprawa winnic jest Polakom nieznana. Wiadomo też, że jakiś włoski ksiądz ubolewał nad kwaśnym smakiem polskiego wina.

Dlatego, przybywający z południa Europy zakonnicy, postanowili przejąć kontrolę nad wytwarzaniem miodów pitnych, co dawało klasztorom niezły dochód, a jednocześnie podnosiło jakość trunków, które z czasem zastąpiły mnichom południowe wina gronowe.

więcej o miodach pitnych »